Andri Nieuwoudt neem jou saam op 'n reis deur die komplekse landskap van menslike emosies en lewenslesse.
Hierdie boek is 'n memoire waarin vrees en moed mekaar ontmoet, en waar die diepte van pyn en die lig van
hoop hand aan hand gaan. Hy deel openlik die pad wat hy gestap het sedert hy op 74-jarige ouderdom met 'n
blaaskankerdiagnose gekonfronteer is. As geneesheer het hy 'n unieke insig gehad - hy kon objektief kyk na
die mediese feitlikhede, maar tog was daar 'n diep persoonlike impak. Hy ervaar nie net die fisiese pyn en
angs van die siekte nie, maar ook die eksistensiële besef van sy eie sterflikheid, wat hom aanspoor om sy
lewe en prioriteite te heroorweeg.

Tegelykertyd word hy gekonfronteer met die hartseer realiteit van sy vrou se demensie. As mantelversorger
moet hy die uitdagings hanteer wat met haar geheueverlies en afname gepaardgaan, en die vrees dat hy dalk
nie altyd daar sal kan wees om haar by te staan nie. Hierdie twee gedeeltes van sy verhaal - die persoonlike
stryd met blaaskanker en die emosionele tol van sy vrou se demensie - kruis mekaar en vorm 'n ingewikkelde
tapisserie van pyn, liefde en moed. Sy openhartigheid en eerlike beskrywing van hierdie uitdagings nooi die
leser uit om na te dink oor hoe mens krag kan put uit selfs die moeilikste omstandighede.