Euskal Herriak "autodeterminazio-eskubidearen aitortza" behar duela baieztatzen denero, erregimenaren kultura politikoan ezkutatzen den tranpa erreproduzitu baino ez da egiten, konszienteki edo inkonszienteki. Esan nahi baita: printzipio eta prozesu sozial natural bat enkorsetatu eta deformatu egiten da, kasu honetan indibiduoen eta kolektibitateen autodeterminazioa. Episteme ofizial jakin baten azpian ezkutatutako janzkiz eta sofismaz egiten da enkorsetatze eta deformatze hori, "zuzenbidearen" azpian. Zuzenbide positiboa "doxa" sistemiko bat baino ez da. Bada, zuzenbide positiboaren balioa aurrejarri eta gainjarri egiten zaio autodeterminazio-boterearen eta autodeterminazio-prozesu materialaren balioari. Esan nahi baita, erregimen historiko jakin baten aurau eta printzipioen balioak aurrejartzen zaizkie subjektuen eta kolektibitateen prozesu natural eta errealei.