Ajo që udhëton mes nesh është kujtesa. Ne përpiqemi ta mbajmë kujtesën me "furnizime" fjalësh nga e vërteta dhe ushqimi i saj i përditshëm, pastaj këto të vërteta i ruajmë sikur të jenë të vetëkuptueshme. Ne e bëjmë këtë në mënyrë që të gjithë njerëzit të kuptojnë, se ata janë krijuar të barabartë, se janë të pajisur nga Krijuesi i tyre dhe vetëm nga Ai, me të drejta të patjetërsueshme, dhe se ndër këto gjëra janë jeta, liria dhe kërkimi i lumturisë. Ky përkushtim i kushtohet njeriut dhe atij Njeriu që kërkoi dhe zhbiron më shumë se kurrë te të tre elementët e tillë, si vetë jetën, lirinë dhe lumturinë.