"Miti i Sizifit" nga Alber Kamy është një ese filozofike që eksploron gjendjen njerëzore dhe kuptimin e jetës. Në këtë veprë klasike, Kamy paraqet filozofinë e absurditetit, e cila sugjeron se lufta e njeriut për të gjetur kuptimin në jetë është në fund të fundit e kotë, pasi vetë jeta është në thelb pa kuptim. Përmes një seri meditimesh mbi tema si natyra e ndërgjegjes, dhe roli i artistit, Kamy ofron një argument të fuqishëm dhe të bindshëm për rëndësinë e jetesës në momentin e tashme dhe gjetjen e gëzimit në fytyrë të sfidave dhe pasigurive të pafalshme të jetës. Publikuar për herë të parë në vitin 1942, "Miti i Sizifit" mbetet një vepër e përjetshme dhe influente e filozofisë ekzistenciale që vazhdon të sfidojë lexuesit.