در سال هزار و سیصد و هفتاد و هشت خورشیدی و در اوج حوادثی که هر روز زاده می]شد، و مهمتر از همه قتل]های زنجیره]ای روشنفکران دگراندیش که بر جامعه ایران سایه]ای شوم و مرگ]بار انداخته بود برای مصاحبه به سراغ روشنفکران رفتم. این مصاحبه]ها بی]تردید هم بخشی از گفتمان روشنفکری را در آن سال]ها نشان می]دهد و هم روشنفکران را به عنوان کنش]گران حاضر در صحنه اجتماعی و سیاسی آن روزها به تصویر می]کشد. بر این باورم که با روایت کردن و نوشتن می]توان مقابل تحریف و سانسور حوادثی که به سرعت تبدیل به حوادث تاریخی می شوند ایستاد. وجدان جمعی و هویت تاریخی ما با این روایت]هاست که زنده می]ماند. گفتن و نوشتن جدال با فراموشی و راه زنده ماندن است. پر واضح است که در این سال]ها انتشار این گفت و گوها با هر ذکر و یادی از جریان روشنفکری ایران لاجرم با سانسور در آمیخته بوده است، از این رو این مجموعه برای اولین بار اینترنتی منتشر می]شود In 1999, in the midst of Chain Murders of Iranian dissident intellectuals among other events that shook the political and social arena of Iran and spread the shadow of fear and death over the society, I decided to interview Iranian intellectuals. These interviews show the intellectual discourse of those years and portray the role of intellectuals as active players of the social and political scene of those days.