Kur lexon sonetet e Shekspirit, ve a-n risht disa prej tyre, dhe p rpiqet t'i kuptoj , lexuesi p rjeton ndjesin e nd rkomunikimit: b het pjes e "subjekteve" filozofik apo si-ngjarjeve q ato p rshkruajn ; humbet n labirinthet e men-djes, p r apet si n p r rrugicat me kalldr m, p r-anash ujrash q reflektojn fener t me vaj, q zbeht ndri ojn p r-gjat tregut me tezga apo net sh h nore... Lexuesit i b het se njihet dhe takohet me njer z q kan jetuar n koh t shek-spiriane e jan p rhumbur mes m dy-shjes dhe dyshi-meve t pafundme t jet ve q rasti u ka ofruar. Ngaq lexuesit e tij nuk vijn duke u rralluar, sht krijuar dhe lul zon p r-shtypja deri n bindje, se dramaturgu i madh nuk sht m pak i madh si poet, si lirik i ndje-sh m, sidomos n sonetet e tij, dhe p r shkak- t subjekteve, jo m pak i madh edhe si prozator. Ky lart sim n rritje fjal sh e mendimesh forcon bindjen se n do t ardhme vargjet e tij do t shijohen e kuptohen edhe m thell