Sa mahabang panahon, ang Paraiso ay naging tunay na mumunting paraiso na bagama't salat sa yaman at karangyaan ng lungsod ay naging tahimik at mapagtangkilik na tahanan ng mga naninirahan doon. Sila ay namuhay ng buhay na tahimik at malayo sa karamdaman. Ang matulaing pook na ito ay pangarap lamang sa isipan ng mga taga-lungsod kung iisipin na sa mundo nila sila ay nakikibaka sa masasamang dulot ng maruruming hangin at tubig, radiation, basura at tag-tuyot. Balik sa Kalikasan ang sigaw ng maraming tao; ang Paraiso ay isa sa kakaunting pook na hindi kailangang bumalik sa Kalikasan sapagka't di nito nilisan ang Kalikasan kailanman.