Aris Maragopulos prati svog junaka, Bendzamina Sanidopulosa, u svoja dva romana Lepi dani Bendzamina Sanidopulosa i Ljubav, baste, nezahvalnost sledeci drhtavu amplitudu njegovih kretanja, njegove osecajnosti i njegovog sazrevanja, razumevajuei ga, podrzavajuci ga i voleci ga na nacin na koji je shvatao, pravdao i voleo svoje vlastito nemirno bice. Ova svojevrsna nebiografska autobiografija vise je podrobna skica, ili pak kompjuterski predlozak junaka jedne generacije koja se zatekla na razmedji sna i njegovog opovrgnuca koje je poprimilo svakovrsna obelezja: od licnog i emotivnog, do politickog i duhovnog, od razocarenja u zene svih profila, do ideoloskog posrnuca pariskog Maja. Bendzaminu Sanidopulosu se posrecilo, u odnosu na tolike anonimne gubitnike, da o njemu brine njegov knjizevni tvorac, braneci njegove snove i njegove zablude kao da brani sam svoj zivot.