A tentaci n de sentirnos obxectos, obxecto de desexo. A necesidade de someter outra, ao outro, ou de someternos n s mesmos, aos demais e s nosas propias ansias. A atracci n fatal por escapulirnos do imperio da raz n, para caer nas marxes. Ceder s tentaci ns m is libidinosas e penetrar no prohibido. Porque, s veces, a utop a da felicidade semella realizarse cando podemos abrir as portas pechas, cando somos honestos cos nosos instintos e cedemos pr ctica de praceres ins litos. Que o que nos excita? A intimidade allea, o reality show, o peep show, o voyeurismo? A acci n que dese a Jacobo Paz sit anos na diverxencia dunha percepci n entre morbosa e divertida. O estilo sumamente xil dos di logos e a construci n de situaci ns rocambolescas son ingredientes fundamentais da obra que nos ofrece esta nova voz da dramaturxia galega contempor nea. Unha dramaturxia que non renuncia creaci n de ficci n, de personaxes e de acci n, recollendo con mestr a os procedementos tradicionais da forma dram tica, pero que achega unha inmediatez e un estilo moi directo e desenfadado pr ximo ao do medio televisivo. Sen d bida, Jacobo Paz, sabe xogar coa forma dram tica e consegue algo que non nada doado: entreter, divertir, abraiar. Eis o teatro como peep show e n s como c mplices dilectos. Do pr logo de Afonso Becerra de Becerre