Poezi 2010 - 2017 - M fal, Teuta - T kujtohet Teuta vaji ajupit, kruspullosur p r Evgjenin - - Si d neste Goethe l msh p r Frederik n, kur humbi dashurin - Si qante Dante i d shp ruar p r Beatri en, tanim zem rzhuritur - Si r nkonte Petrarka Laur n, i mjeri, edhe ky shpirttronditur ? - Nga droja, hutimi, p rplasa der n pas, mora bot n n sy - I zbehur nxitova n tren, pa u p rsh ndetur me Ty Ti rrije e qet , shpresoje, duke q ndisur atje nj shami - Trupin bartte treni, duke e hedhur pakthyesh m n larg si.- Un ikja, ikja, por n shpirtin tim shum p rjetime kishin mbetur - Aq shum ndrra, arratia merrte me vete, un krejt sisht i stepur - Treni fishk llente drejt mjegullnaj s, dashuria jon ende si tez - E un mendoja shpirti fshihet, mu si fshihet edhe d rrasa zez - Letra erdhi disa muaj pas, kur f rf llonte me ngut d bora - N n pullazin e sht pis fshija lot t, ah sa m dridhej dora - Lamtumir p r k t jet , fjal t Tua t ftohta, plot zhg njim - Flaka shishen, l msh si Dante, gati i ngrir , deri n agim - T lagura me lot, nj mbi nj palosa letra dhe disa fotografi -