Վահան Թոթովենց (սեպտեմբերի 1, 1889թ. - հուլիսի 18, 1938թ.) ― հայ գրող, արձակագիր։ Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանում, սովորել ԱՄՆ-ում և ապա վերադարձել Խորհրդային Հայաստան Թոթովենցը այն հազվագյուտ հայ գրողներից է, ում ստեղծագործություններում համակերպված են արևմտահայ, սփյուռքահայ և խորհրդահայ ազգային գրականության տարրերը։ Բազմաթիվ այլ մտավորականների նման, ինչպես Ակսել Բակունցը, Եղիշե Չարենցը և շատ ուրիշներ, Թոթովենցը ևս 1938-ին ստալինյան բռնությունների զոհը դարձավ։

Թոթովենցի լավագույն գործերից են Կյանքը հին Հռոմեական ճանապարհի վրա (1933), ինքնակենսագրական վեպը, Հրկիզված թղթեր (1934), Հովնաթան որդի Երեմիայի (1934) վիպակները, Երկու սուր (1930), Բաքու-Լոնդոն և Մոխրակույտ (1936) պիեսները։