Gorski vijenac predstavlja najznacajnije Njegosevo delo. Ova refleksivno-herojska poema nastala u doba romantizma, objavljena je u Becu 1847. godine na srpskom jeziku, kao jedno od ukupno cetiri dela pisana narodnim jezikom. Svojom pojavom predstavlja veliki doprinos pobedi Vukove borbe za narodni knjizevni jezik. Obrađujuci temu istrebljenja poturica u Crnoj Gori s kraja 17. i pocetka 18. veka, ovaj ep svrstao se u one izuzetne tvorevine poezije u koje kao da se sleglo sveukupno filozofsko i pesnicko iskustvo citavih epoha u zivotu pojedinih naroda i civilizacija.