Delom "Devetsto petnaesta: tragedija jednog naroda" Branislav Nusic nam otkriva sasvim novu dimenziju svog stvaralastva. Nakon pogibije sina jedinca krajem septembra 1915. godine, Nusic sa porodicom krece u povlacenje prema Albaniji, istovremeno pisuci ovo stivo o mnogima gotovo nepojmljivoj tragediji koja je zadesila srpski narod u najstrasnijoj godini Velikog rata. Kroz sudbine malih, obicnih ljudi, koji postaju simboli narodnog stradanja, ova golgota prikazana je onako kako je nijedno drugo istorijsko delo ne bi moglo docarati. Iskrenim i bolnim opisima, pisac oslikava ne samo ratnu patnju, vec i duboku povezanost sa sudbinom svog naroda, sto cini ovu memoarsku prozu izuzetno zivopisnom i emotivnom. U "Devetsto petnaestoj", Nusic nam se otkriva u novom svetlu - kao otac suocen sa gubitkom deteta, kao svedok stradanja jednog naroda, ali i kao pisac koji s punom svescu o velicini dogadjaja zeli da prenese svoja iskustva buducim generacijama. Stoga ova knjiga nije samo literarno blago, vec i vecni podsetnik na snagu, hrabrost i neunistivi duh srpskog naroda suocenog s tragedijom zastrasujucih razmera.