گوشه]ی بلیطِ هواپیما، می]نویسم دوست داشتن، به جایی دور رفته است و عاشق مردی می]شوم در بیلبوردی بزرگ که با تلفن همراه]اش دیگر تنها نیست... کشوری شده]ام که جمعیت]اش را فراموش کرده من، در خاورِ دور دست]هایت در خاورِ نزدیک پلک]هایت در خاورِ میانه]ی قلب]ات تروریستی ناشی بودم و تنها، دکمه]های کوچکی را منهدم کرد با صدای انفجار پیراهن تو را به گروگان گرفت پیراهن دیگری می]پوشم از این شعر بیرون می]روم