Claude Piron ("Klaudjo") pritraktas la malfacilaĵojn de diversnaciaj afrikanoj interkompreniĝi, manke de komuna lingvo. La siatempe truditaj koloniaj lingvoj ne servas kiel solvo por tiu problemo, ĉar ili estas malfacile lerneblaj por afrikanoj kaj krome ili estas malsamaj. Ankau unu el la grandaj afrikaj lingvoj ne servas, kion la autoro detale demonstras. La sola racia solvo, kiun la autoro argumentite proponas, estas Esperanto.