Little Dorothy had come to Aunt Em as an orphan.

Litla Dóróthea var komin til fr nku Em sem munaðarlaus.

When Dorothy first came her laughter startled Aunt Em.

egar Dóróthea kom fyrst hló hún Em fr nku.

Dorothy's voice was full of happiness and wonder.

Rödd Dóróthú var full af hamingju og undrun.

She screamed when Dorothy's voice reached her ears.

Hún öskraði egar rödd Dórótheu barst eyrum hennar.

She pressed her hand upon her heart to calm herself.

Hún rýsti hendinni á hjartað til að róa sig.

And she looked at the little girl with wonder.

Og hún horfði á litlu stúlkuna með undrun.

"How could this little girl find anything to laugh at?"

"Hvernig gat essi litla stúlka fundið eitthvað til að hl ja að?"