Imparatorluk Simsarlari'nda E. Natalie Rothman, somurge gocmenleri, azad edilmis koleler, tuccarlar, simsarlar, muhtediler ve siyasi tercumanlar gibi, erken modern Venedik-Osmanli sinirini duzenli olarak gecenlerin kesisen dunyalarini inceliyor. Dil, din ve siyaset cizgilerini surekli asan etkilesimlerinde bu imparatorluk asiri tebaa, Avrupa'yla Levant arasinda yeni ortaya cikan ayrim da dahil olmak uzere, emperyal ve kulturel sinirlarin sekil degistirmesine yardimci olmustur. Rothman, 1570-1670 arasi donemde, Osmanli'nin yarattigi farkin Venedik kurumlarinda algilanisinda kademeli bir donusume tanik olundugunu savunuyor. Yasal ve ticari kistaslara yapilan vurgu, kismen bu tebaanin sayesinde, yerini dine ve dile dayali farkliliklarin algilanmasina birakmistir. Devletin yabanci tuccarlara vergi odetme ve Venedik vatandasligini tanimlama cabalarina simsarlarin sik sik karsi koydugu, Venedik'in hareketli pazar yerlerinde baslayan hik ye, Muslumanliktan ve Yahudilikten donmelerle, onlarin Venedikli Katolik hamilerinin, karsilikli donusumlerinin pazarligini yaptiklari, Venedik'teki bir hayir kurumunda devam ediyor. Osmanli'yla ilgili bilgi uretip yaymakla kalmayan, ayni zamanda emperyal sinirlarin ote yaninda yogun akrabalik ve hamilik aglari kuran Venedik'in siyasi tercumanlari, dragomanlarla son buluyor. Rothman'in yeni cizdigi kavramsal ve deneysel cerceve, Akdeniz ve otesindeki yasal, dini ve etnik dilsel farkliliklari yoneten kurumsal icraatlara isik tutuyor.