De dorsale ulnaire klep werd voor het eerst beschreven door Becker en Gilbert in 1988. De dorsale ulnaire flap kan zowel fasciaal als fasciocutaan worden verhoogd. De pedicled dorsale ulnaire slagader flap heeft verschillende voordelen zoals: Het oogsten van de flap is vrij eenvoudig, er worden geen buigzame pezen blootgelegd, een grote slagader wordt niet opgeofferd, het litteken van de donorplaats is goed bedekt aan de mediale zijde van de onderarm; verborgen zijde; de huid is minder behaard met minder vet. In deze studie heb ik geprobeerd de nadelen van de standaard Beckerflap te overwinnen, waarbij fasciale en fasciocutane flappen met adipofasciale pedikel op basis van de opgaande tak van de DUA werden gebruikt. Ik vond dat dit adipofasciale pedikel een grotere beweeglijkheid kon geven, met een goede rotatieboog, waardoor het ver uit de hand reikte en het een gemakkelijkere flapoverdracht mogelijk maakte zonder merkbare contourafwijkingen aan de basis van de flap.