W niniejszych badaniach celuloza mikrokrystaliczna zostala wyizolowana przy u?yciu dwóch procesów termochemicznego roztwarzania Kraft i organosolv z biomasy li?ci palmy olejowej (OPF) metod? hydrolizy kwasowej. Charakterystyk? wyekstrahowanej MCC przeprowadzono przy u?yciu analiz uzupelniaj?cych, takich jak FTIR, CP/NMR, TGA, DSC, GPC i XRD. Stwierdzono, ?e wyizolowany MCC zostal zidentyfikowany jako polimorf celulozy typu I o wysokim wska?niku krystaliczno?ci ni? ?-celuloza (CrIorganosolvMCC: 76,51% >CrIKraft MCC: 73,51%, CrIorganosolv celuloza: 64,42% >CrIKraft celuloza: 62,52%). Ró?ne proporcje biodegradowalnych elektrolitów polimerowych MCC-PLA-LiTFSi przygotowano technik? odlewania roztworu, a cienk? warstw? poddano dalszej analizie za pomoc? elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS) i woltamperometrii cyklicznej (CV). Stwierdzono, ?e maksymalna przewodno?c wynosi 1,25 × 10-5 S cm-1 dla 20% LiTFSi przy potencjale okna stabilno?ci elektrochemicznej okolo 1,50 V. Zoptymalizowana folia BO5 (OMCC-PLA- 20% LiTFSI) zostala wykorzystana do zbadania wplywu cieczy jonowych (BmimCl) i zostala dalej scharakteryzowana za pomoc? FTIR, DSC i XRD. Zoptymalizowana folia z ciecz? jonow? wykazala wy?sz? przewodno?c (2,3 x 10-5 S cm-1).