Wszystkie krokodyle mają określoną kategorię sygnalw używanych jako reklamy w okresie godowym. Każde wezwanie jest polączeniem kilku elementw o rżnych wlaściwościach fizycznych, takich jak postawa ciala, okrzyki glosowe, oklaski i wibracje infradźwiękowe. Komponenty te rżnią się zdolnością do przenoszenia informacji o stanie i lokalizacji zwierzęcia, a ich wykorzystanie jest dostosowane do struktury siedliska. Dźwięki wokalne są używane częściej w podzielonych środowiskach wodnych, gdzie są bardziej skuteczne, podczas gdy uderzenia są używane częściej w ciąglych siedliskach wodnych. Porwnanie sygnalizacji i preferowanych siedlisk przez istniejące gatunki krokodyli, a także sygnalizacji przez alopatyczne populacje tego samego gatunku zamieszkujące rżne siedliska, potwierdza tę teorię. Jednak w populacjach zamieszkujących siedliska mieszane poszczeglne zwierzęta nie dostosowują skladu sygnalu do struktury siedliska, co oznacza, że ​​obserwowane rżnice między populacjami i gatunkami są ewolucyjnymi adaptacjami. W trakcie badań uzyskano nowe informacje na temat sygnalizacji dla wielu krokodyli, dostarczając wglądu w ich ekologię i historię ewolucji.