Obszar chroniony (PA) jest wsp lnym zasobem i zapewnia podstawowe środki do życia. W związku z tym dostęp do tego zasobu jest bardzo interesujący dla lokalnych spoleczności. Sukces zarządzania obszarem chronionym zależy od sytuacji spoleczno-ekonomicznej i politycznej rządzących kraj w i spoleczności. Obejmuje to politykę i środki legislacyjne, ustalenia instytucjonalne oraz decentralizację wladzy i wladz. Kierownictwo wladz Autonomii Palestyńskiej w Nepalu uważa się za skuteczne w ochronie swoich zasob w biologicznych. Tradycyjne prawo do tych zasob w jest jednak nadal kwestią konfliktu między parkiem a ludźmi. Rośliny lecznicze i aromatyczne są nadal "zamkniętymi zasobami" dla spoleczności lokalnych. Obecna polityka Autonomii Palestyńskiej nie uwzględnia kwestii szk d w uprawach dzikich zwierząt oraz deprecjacji zwierząt, kt ra jest uważana za najbardziej konfliktową przyczynę w stosunkach między parkiem a ludźmi. Zobowiązanie Nepalu do przestrzegania międzynarodowych konwencji w zakresie ochrony swoich zasob w biologicznych przy jednoczesnym poszanowaniu tradycyjnych praw nie urzeczywistnia się w dużym stopniu na szczeblu lokalnym. Kluczowej uwagi wymaga koordynacja między agencjami ds. r żnorodności biologicznej i wewnątrz nich, kt re odpowiadają za to zobowiązanie.