Przeprowadzili?my ogólny przegl?d literatury w celu lepszego zrozumienia mechanizmów reguluj?cych alloimmunizacj? u pacjentów z chorob? sierpowatokrwinkow?, a w konsekwencji poprawy kontroli ryzyka poprzez wdro?enie strategii transfuzji zapobiegawczej tam, gdzie to mo?liwe.Aloimmunizacja antyerytrocytarna stanowi powa?ny problem u pacjentów z niedokrwisto?ci? sierpowatokrwinkow? poddawanych wielotransfuzyjnym transfuzjom, szczególnie w obliczu zwi?kszonej dlugo?ci ?ycia pacjentów i wzrostu liczby wskaza? do transfuzji w leczeniu tych pacjentów. Chocia? czynniki wplywaj?ce na wyst?pienie alloimmunizacji s? nadal w du?ej mierze nieznane, opublikowane badania wskazuj? zarówno na czynniki genetyczne, jak i niegenetyczne. Wyzwaniem pozostaje diagnostyka, zapobieganie i leczenie alloimmunizacji w chorobie sierpowatokrwinkowej. Zrozumienie mechanizmów i powi?zanych czynników ryzyka pomo?e opracowac strategie zapobiegania i hamowania produkcji Ac u pacjentów poddawanych transfuzji oraz zachowac potencjalnie zagra?aj?ce ?yciu rokowanie.