Prace rozpoczęte ponad dziesięc lat temu mialy na celu zbadanie możliwości istnienia porządku w znanych wzorach klaster w karbonylowych. Odkryto w wczas, że klastery karbonylowe ściśle odpowiadają szeregowi określonemu przez S = 4n + q, gdzie n oznacza liczbę element w szkieletowych w klastrze, a q jest zmienną liczbową. Znając wz r na szereg, można bylo dany wz r na klaster zaklasyfikowac do wzoru kategoryzacyjnego K* =Cy + Dz, gdzie y + z = n. Parametr Dz reprezentowal klan szeregu, a Cy rodzinę klastr w. Stosunkowo niedawno, przy pomocy liczb szkieletowych element w reprezentowanych przez K, odkryto, że wewnętrzna funkcja generująca dana przez R = n (K -1)+1 może wygenerowac wszystkie możliwe fragmenty i klastry z prekursorskiego fragmentu szkieletowego skladającego się z n element w szkieletowych. To wielkie odkrycie samoistnych funkcji generujących R, generuje wszystkie możliwe fragmenty i skupiska, w tym wszystkie znane i nieznane stabilne skupiska chemiczne.