Dla Ameryki Lacińskiej westernizacja stanowi pierwszy zysk: poprzez konkretyzację tego procesu spoleczeństwa latynoamerykańskie narzucily Pierwszemu Światu swego rodzaju handicap, ponieważ państwa narodowe, przyjmując zachodni model życia, kultury i rządw, daly Plnocy możliwośc przeciwstawienia się myśleniu hegemonicznemu. To pozwolilo im przetrwac i rozwijac się jako mechanizm w ramach zachodnich kanonw: Poludnie ze swoją specyfiką, ale w zachodnim kluczu. Tę rzeczywistośc można przelożyc na rodową westernizację Ameryki Lacińskiej jako dialektyczny i ambiwalentny proces, ktry osiąga swj final w decyzji o budowie regionu, ktry w kwestiach produkcji symbolicznej i tożsamości rozumie, że aby istniec i rozwijac się, trzeba zacząc patrzec na Zachd rozwinięty za pomocą technik i technologii samego opytmalnego Zachodu.