Polityka szkolnictwa wyższego w Brazylii narzuca pewną standaryzację strategii dzialania i ekspansji uczelni publicznych. Jednakże, po wdrożeniu, polityki te stają się terytorialne, a początkowa standaryzacja powoduje trudności w dialogu z terytorium. W tym dialogu lokalne podmioty odgrywają ważną rolę w przywdztwie i podejmowaniu decyzji. Oprcz historycznego dystansu między ksztaltem polityki a specyfiką regionu, ten nowy scenariusz ma problemy z poziomem dojrzalości uniwersytetu i polityczną ingerencją lokalnych aktorw. W ten sposb przeanalizowano proces rozbudowy kampusu UPE w Garanhuns, skupiając się na jego terytorialnym zaangażowaniu w rozwj. Zweryfikowano, że Kampus przyczynia się do rozwoju w sposb ograniczony i zawężony do swojego otoczenia. Rozbudowa kampusu osiągnęla cele wyznaczone przez politykę stanową i federalną, ale nie ma świadomego i zaplanowanego zaangażowania w jego obszar oddzialywania. Strategie byly tworzone w oparciu o silę dzialania i decyzji konkretnych aktorw, co skutkowalo asymetrią w funkcjonowaniu kampusu i jego wkladzie w rozwj lokalny-regionalny.