Jedną z glwnych funkcji antropologa i odontologa sądowego jest identyfikacja, za pomocą nierutynowych metod, tożsamości podmiotu na podstawie fizycznych i obserwowalnych cech charakterystycznych, ktre ten podmiot prezentuje. Te obserwowalne cechy, zwlaszcza kości, pozwalają specjaliście określic plec, wiek i przynależnośc rasową szczątkw lub kości, ktre mogą zostac znalezione. Odontolog koncentruje swoją uwagę na cechach należących do ukladu stomatognatycznego, natomiast antropolog bada zestaw kości, ktre skladają się na cialo czlowieka w ogle. W niniejszej pracy celem jest wyeksponowanie cech antropometrycznych czaszkowo-twarzowych w badaniu antropologicznym w celu oszacowania plci, rasy i wieku, ktre są przedmiotem zainteresowania odontologicznego i są przydatne do identyfikacji szczątkw kostnych lub szkieletw. Analizowane są badania prowadzone w zakresie określania plci, częstości występowania ras i wieku, a także przyczynek dotyczący tzw. antropologii stomatologicznej, ktra bada elementy ukladu stomatognatycznego z antropologicznego punktu widzenia.