Wady zgryzu w populacji ludzkiej są powszechne, a prby ich leczenia podejmowane są już od czasw wczesnej cywilizacji. Opis lub klasyfikacja danego schorzenia jest niezbędnym warunkiem do określenia częstości występowania lub stopnia nasilenia tego schorzenia w populacji ludzkiej. Mimo że w XIX wieku podejmowano liczne prby klasyfikacji wad zgryzu, dopiero pod koniec wieku powszechnie akceptowana klasyfikacja zyskala większe znaczenie dla stomatologii.Edward H. Angle już wiele lat temu zdefiniowal zgryz klasy I lub neutro zgryz jako normalne meziodystalne polożenie zębw trzonowych w trakcie wyrzynania się i zamykania w taki sposb, że mezjobuccal cusp pierwszego trzonowca szczęki zgadza się z bruzdą policzkową pierwszego trzonowca żuchwy. Wyjaśnil, że ten typ relacji między trzonowcami pozwala kolejnym zębom stalym na erupcję i interdigitację w harmonijnej relacji, gdy nie występują stloczenia i inne elementy wad zgryzu. Jeśli inne zęby są stloczone lub nie blokują się dobrze, relacja ta nazywana jest wadą zgryzu klasy I.