Wszystkie podejścia akademickie na rzecz interdyscyplinarności jako sposobu na przezwyciężenie nadmiernej specjalizacji wiedzy, poszukiwaly podejścia do sytuacji spolecznych kontekstu i zlożonych problemw w integracji wiedzy, gdzie jakośc edukacji nie jest zwiększona przez zwiększenie wiedzy, ale poprzez promowanie wartości demokratycznych, rozwj ducha krytycznego; ulatwianie procesw innowacji i eksperymentw edukacyjnych, zmiana tradycyjnych metodologii na inne, oparte na uczestnictwie, nadanie procesowi ksztalcenia bardziej praktycznego wymiaru, dzięki czemu uczniowie nie tylko przyswajają wiedzę, ale także cwiczą to, czego się nauczyli, doceniając uczenie się przez doświadczenie.Nauczyciel nauk przyrodniczych w obecnym kontekście spolecznym zapewnia globalne postrzeganie problemw, z ktrymi muszą zmierzyc się uczniowie, stymuluje zdolnośc do wykrywania interakcji między rżnymi dziedzinami, umożliwia krytyczną analizę sytuacji i pomaga im wlączyc wiedzę, ktrą zdobywają poza klasą, ustanawiając zmiany poprzez uwzględnienie interdyscyplinarnego charakteru obszarw w projektach przekrojowych.