Systemy edukacyjne krajów rozwijaj?cych si? powinny byc oceniane przy u?yciu odpowiednich kryteriów analitycznych i metodologicznych, okre?lonych w kontek?cie lokalnym. Niniejsze opracowanie jest prób? zakwestionowania dominuj?cego paradygmatu, l?cz?cego edukacj? z "zachodnimi" ideami rozwoju. Analizuje przy tym zwi?zek mi?dzy rozwojem endogenicznym a rodzimymi modelami edukacji. Podejmuje prób? analizy porównawczej przypadków dwóch autochtonicznych modeli edukacji szkolnej w bylych koloniach: Fe y Alegría z Wenezueli i Servol z Trinidadu i Tobago. Modele te s? badane, poniewa? odzwierciedlaj? warunki lokalne, kulturowe, spoleczne i ekonomiczne. Zwraca si? uwag? na zaanga?owanie spoleczne, rdzenne idee dotycz?ce programu nauczania i programowania, zwi?zek mi?dzy edukacj? i prac? oraz zwi?zek mi?dzy lokalnymi epistemologiami i wynikami ksztalcenia. Studium obejmuje jako?ciowe metody analizy ze szczególnym uwzgl?dnieniem metod etnograficznych. Analiza dokumentalna jest wykorzystywana jako uzupelnienie bada? terenowych i obserwacji uczestnicz?cej.