Pszenica (Triticum aestivum), b?d?ca wa?n? ro?lin? zbo?ow?, ?ywi ludzk? populacj? na calym ?wiecie. Ni?sza ró?norodno?c genetyczna pszenicy spowodowala jej podatno?c na liczne ograniczenia biotyczne i abiotyczne wplywaj?ce znacz?co na wielko?c plonu. Aby poprawic jej wydajno?c, konieczna jest poprawa genetyczna. W celu poprawienia jej bazy genetycznej zbadano i uznano za warto?ciowe, aby osi?gn?c pilny cel. Amphiploidy i syntetyczne heksaploidy produkowane poprzez skrzy?owanie pszenicy Durum (2n=4x=28; AABB) i diploidów z genomem odpowiednio A i D, zostaly uznane za sposób na wykorzystanie dzikiego potencjalu genetycznego u jej przodków. Syntetyki te nios? ze sob? now? ró?norodno?c alleli dla kluczowych stresu biotycznego, takich jak choroby grzybowe i wirusowe. Dodatkowo, abiotyczne stresy, takie jak tolerancja na zasolenie i susz?, s? dodatkowymi atrybutami. W niniejszej pracy przedstawiono eksperymenty, które skupiaj? si? na rozpoznaniu ró?nych cech potencjalnych w syntetycznych heksaploidach w celu zwi?kszenia wysilków na rzecz poprawy jako?ci pszenicy na calym ?wiecie.