Stworzono tekst teatralny poruszaj?cy temat historyczny znany jako sprawa Galileusza. W procesie tworzenia cz??ci pisemnej sztuki "A Matuta e O Caso Galileu" uwzgl?dniono i skonfrontowano koncepcyjne ramy teoretyczne dotycz?ce ?ycia i twórczo?ci florenckiego filozofa, takie jak te przedstawione przez Geymonata (1997), Restona Jr (1995), Koyré (2009), Drake'a (1981), Banfiego (1949), Santillan? (1960), Shea (1973) i innych. Podstaw? teoretyczn? dzialalno?ci teatralnej byla sztuka dydaktyczna Bertolta Brechta (1967; 1978) oraz prace Koudeli (1992; 2007; 2010) i Steinwega (1992). Po omówieniu tekstu teatralnego uczniowie wypelnili kwestionariusz, a ich odpowiedzi zostaly sklasyfikowane i przeanalizowane pod k?tem wkladu zaj?c w budowanie wiedzy zwi?zanej z omawianym tematem, a tak?e zmian w postrzeganiu natury przedsi?wzi?c naukowych. Na podstawie analizy danych stwierdzono, ?e praktyka pedagogiczna spowodowala zmiany, choc cz??ciowe, w znieksztalconych pogl?dach uczniów/aktorów na temat natury nauki, a tak?e umo?liwila im lepsze zrozumienie kwestii epistemologicznych.