Ksi??ka ta dowodzi, ?e prawie caly neoproterozoiczny i fanerozoiczny zapis geologiczny zostal w jaki? sposób dotkni?ty przez Potop Noego i jego nast?pstwa. Opisy formacji w kluczowych regionach zostaly skorelowane w porz?dku stratygraficznym z etapami historycznymi widocznymi w zapisie Ksi?gi Rodzaju. Umo?liwilo to opracowanie nowego biblijnego modelu historii geologicznej mlodej Ziemi, obejmuj?cego cofanie si? wód i fazy wysychania w roku potopu. Niezwykle jest to, ?e pocz?tkowy rozpad kontynentów rozpocz?l si? w triasie i ?e zbieglo si? to z czasem znacznego obni?enia poziomu morza i powszechnego wysychania kontynentów. Cofaj?ca si? woda morska wprowadzona do górnej cz??ci plaszcza przez strefy rozdrobnione fontannami potopu drastycznie obni?ylaby temperatur? topnienia i lepko?c krzemianów plaszcza, co doprowadziloby do rozpadu superkontynentu i rozprzestrzeniania si? dna morskiego w mezozoiku i kenozoiku.