Nefropatia cukrzycowa jest jednym z najpowa?niejszych powikla? mikronaczyniowych cukrzycy i stala si? glówn? przyczyn? CKD, o zlo?onym i skomplikowanym mechanizmie patofizjologicznym. Stereotypowa historia nefropatii cukrzycowej przechodzi przez ró?ne etapy, z których ka?demu towarzysz? zmiany histologiczne, które pozostaj? nieme przez dlugi czas. Niestety, podczas gdy sekwencja ta jest dobrze opisana w T1DM, jest ona znacznie trudniejsza do wykrycia w T2DM, dlatego tak wa?ne jest, aby zidentyfikowac jakiekolwiek pogorszenie czynno?ci nerek na wczesnym etapie poprzez coroczne pomiary kreatyniny (w celu oszacowania GFR) i mikroalbuminurii.Bior?c pod uwag?, ?e te narz?dzia badawcze maj? swoje ograniczenia w u?yciu i czasami s? niewra?liwe na wykrywanie wczesnej niewydolno?ci nerek, logiczne byloby zmierzenie biomarkerów czynno?ci nerek, które moglyby zoptymalizowac strategie wczesnego wykrywania w celu zapobiegania i leczenia nefropatii cukrzycowej. Biomarkery te zostan? sklasyfikowane zgodnie ze struktur? nerek dotkni?t? procesem patologicznym, tak jak ma to miejsce w przypadku cys C i 2 M.