Od lat 70. XX wieku nauki o edukacji i koncepcja edukacji w badaniach i nauczaniu s? dyscyplin? akademick?, która charakteryzuje si? zlo?ono?ci? i zró?nicowaniem warunków spolecznych i kulturowych (por. zmiana paradygmatu z nauk humanistycznych na nauki spoleczne z obecnym naciskiem na kulturoznawstwo). Wraz z pojawieniem si? subdyscyplin, takich jak pedagogika szkolna, dydaktyka uniwersytecka, pedagogika spoleczna, pedagogika zawodowa, pedagogika doroslych, ksztalcenie ustawiczne, edukacja polityczna, kompetencje mi?dzykulturowe, pedagogika medialna i badania nad plci?, istniej? specjalistyczne obszary i dziedziny praktyki, które (mog?) prowadzic do wzbogacenia, ale tak?e do niepewno?ci w ich specjalizacji.Nie ma w?tpliwo?ci, ?e wyniki bada? nie mog? byc ju? badane przez jednostk?. Ró?norodno?c wyników bada? sprawia, ?e konieczne jest skupienie si? na osobistych specjalizacjach. Motywem opracowania jest refleksja nad osobistymi studiami uniwersyteckimi, ci?glym doksztalcaniem w postaci uko?czonych studiów podyplomowych w kontek?cie rozwoju kadry uniwersyteckiej w zwi?zku z publikowaniem i nauczaniem.