Odwapnianie jest powszechnie stosowane w wi?kszo?ci laboratoriów histopatologicznych do badania mikroskopowego ko?ci i innych zwapnialych tkanek. Obróbka plastyczna bez odwapniania mo?e dawac lepsze wyniki pod wzgl?dem eliminacji skurczu i wykazywania osteoidu w porównaniu ze zmineralizowan? macierz?, ale mo?e dawac slabe szczególy cytologiczne i jest znacznie dlu?szym procesem. Diagnoza niemetabolicznych chorób ko?ci, takich jak infekcje i nowotwory, wymaga dobrej morfologii komórek i szybkiego wyniku, aby umo?liwic szybk? interwencj? terapeutyczn? w celu optymalnej opieki nad pacjentem. Wi?kszo?c niezadowalaj?cych wyników odwapniania mo?na przypisac nadmiernej ekspozycji na zastosowany ?rodek odwapniaj?cy oraz nieodpowiednim procedurom kontrolnym. W celu ograniczenia powszechnie wyst?puj?cych artefaktów skurczu tkanek i niekorzystnych wyników barwienia uzyskanych podczas szybkiego odwapniania przy u?yciu silnych kwasów mineralnych, takich jak kwas azotowy, opracowano szybk? metod? odwapniania, która zapewnia doskonale i powtarzalne wyniki. Niniejsza ksi??ka opisuje ró?ne procedury odwapniania i skutecznego monitorowania procesu wraz z kilkoma popularnymi opcjami wyboru odczynników.