Fotoelektrochemiczne ogniwa sloneczne s? obiecuj?ce ze wzgl?du na ich niski koszt i proces produkcji. Tlenek ?elaza (faza hematytowa, rdza) mo?e byc wykorzystywany do tworzenia pol?czenia pólprzewodnika z elektrolitem w celu wykorzystania energii slonecznej. Bior?c pod uwag? pasmo zabronione tlenku ?elaza wynosz?ce 2,2 eV, mo?na z niego uzyskac maksymalnie 12-13 mAcm2. Jednak krótkie dlugo?ci dyfuzji dziur, rz?du kilku nanometrów, stanowi? problem w osi?gni?ciu tego celu. Niniejsza praca skupia si? na wykorzystaniu nanostruktur tlenku ?elaza jako narz?dzia do rozwi?zania tego problemu. Do syntezy ró?nych nanostruktur tlenku ?elaza na podlo?ach przewodz?cych, takich jak tlenek cyny domieszkowany m?k?, zastosowano metod? przetwarzania roztworu. Nanostruktury te zostaly bezpo?rednio zintegrowane z ogniwami slonecznymi PEC przy u?yciu elektrolitu jodkowo-jodkowego. Ograniczenia takiego systemu byly systematycznie badane poprzez pomiar pr?du zwarciowego przy zmiennym nat??eniu ?wiatla i spektroskopii impedancyjnej.