Ta ksi??ka jest kulminacj? teorii klastrów i rozszerza j? na klastry z wieloma pier?cieniami. Opiera si? ona na okre?leniu liczby klasterów K = n+t. W poprzednich pracach struktury izomeryczne byly konstruowane przy u?yciu K=n+t, to znaczy, ?e n elementów szkieletowych tworzylo n-stronn? figur?, do której wstawiano t pol?cze? szkieletowych, tworz?c struktur? szkieletow? (jeden pier?cie?). Dalsza analiza klastrów opartych na w?glowodorach i ich krewnych ujawnila, ?e n elementów szkieletowych mo?e tworzyc wi?cej ni? jeden pier?cie?, który nie jest wielo?cienny. Wygl?da na to, ?e elementy szkieletowe z k>=2,5 maj? tendencj? do tworzenia wielo?ciennych klastrów. Teoria pier?cieniowa jest u?yteczn? koncepcj?, poniewa? wyja?nia, w jaki sposób n elementów szkieletowych i ich powi?zania klastrowe s? rozmieszczone w wielu pier?cieniach klastrów. Ponadto wprowadzono inn? koncepcj? zwan? "mutacjami pier?cieniowymi", aby wyja?nic ró?ne typy klastrów i izomerów, które hipotetycznie mog? byc generowane z klastra macierzystego. Zaobserwowano równie?, ?e wi?zania t mog? byc wykorzystywane do tworzenia wi?za? pi lub mostków w klastrach opartych na w?glowodorach.