Przez pryzmat geografii kulturowej autor zaprasza czytelnika do zapoznania si? ze sposobem ?ycia tradycyjnej spoleczno?ci rybaków rzemie?lniczych w wiosce Itaúnas, polo?onej w Conceição da Barra, na pólnocy brazylijskiego stanu Espírito Santo. Ticumbi jest instytucj? spoleczn? w wiosce (najwi?ksz?). W tej pracy rozwa?amy przestrze? wytwarzan? spolecznie. W tym sensie sposoby uprzestrzenniania i zamieszkiwania uciele?niaj? etos na danym terytorium, czyni?c je miejscem, mieszkaniem. Krajobraz ujawnia narracj?, to?samo?c kulturow? jego mieszka?ców. Badania te koncentruj? si? na omówieniu pi?ciu tematów, które uzupelniaj? si? wzajemnie w syntezie poprzez proces dialektyczny: (i) aspekty spoleczno-historyczno-geograficzno-kulturowe; (ii) koncepcje przestrzenno?ci, terytorialno?ci, miejsca i procesów to?samo?ci w intersubiektywno?ci; (iii) krajobraz kulturowy; (iv) sieci uczuc; oraz (v) post?powanie z wiedz? lecznicz? jako wyraz przestrzenno?ci. Istniej? dwie mapy prze?ywanego do?wiadczenia przestrzeni: mapa mentalna i mapa interpretacyjna. Ticumbi jest nie tylko religijnym wyrazem wioski Itaúnas, ale tak?e politycznym.