W zwi?zku z obecn? trosk? o ?rodowisko i zrównowa?ony rozwój, szczególn? wag? przywi?zuje si? do efektywno?ci energetycznej, zarówno w procesach produkcyjnych, jak i w stosowaniu produktów. Wi?ksz? efektywno?c energetyczn? mo?na osi?gn?c poprzez wi?ksz? kontrol? wla?ciwo?ci trybologicznych materialów, tj. kontrol? zjawisk zwi?zanych z tarciem, smarowaniem i zu?yciem. Produkcja materialów o lepszych wla?ciwo?ciach trybologicznych zapewnia dlu?sz? ?ywotno?c i redukcj? kosztów, poprzez mniejsz? liczb? zmian cz??ci lub konfiguracji maszyn, a tak?e minimalizacj? produkcji zanieczyszczaj?cych gazów. W tym kontek?cie, jednym ze sposobów zwi?kszenia ?ywotno?ci materialów, a tym samym efektywno?ci energetycznej procesu, jest kontrolowanie tarcia i minimalizowanie zu?ycia poprzez wytwarzanie elementów samosmaruj?cych. Niniejsza ksi??ka obejmuje najpierw podstawow? wiedz? na temat smarowania stalego i plazmowego, a nast?pnie opisuje, czym s? samosmaruj?ce si? kompozyty oraz czym jest wzbogacanie powierzchni i jak mo?na je zastosowac do optymalizacji samosmaruj?cych si? kompozytów.