Z wyników eksperymentów wynika, ?e próbka o wielko?ci cz?stek 150 mikronów zmniejszyla palno?c pierwotnego polipropylenu i poprawila wla?ciwo?ci mechaniczne. Przypisano to lepszym wla?ciwo?ciom wlókna szklanego u?ytego jako wzmocnienie. Wszystkie dodatki o ró?nych rozmiarach cz?stek mialy wplyw na czysty polipropylen, zarówno pod wzgl?dem palno?ci, jak i wla?ciwo?ci mechanicznych badanych wraz ze wzrostem zawarto?ci wypelniacza. Czas zaplonu wszystkich kompozytów wydlu?al si? wraz ze wzrostem zawarto?ci wypelniacza. Kolejno?c wzrostu czasu zaplonu wynosila od 0 do 10%: 150 mikronów > 200 mikronów > 250 mikronów > 300 mikronów. Wzrost czasu zaplonu wynikal z oboj?tnego charakteru wlókna szklanego, trójwodzianu glinu (ATH) i ?ywic epoksydowych stosowanych w produkcji odpadów epoksydowych wzmocnionych wlóknem szklanym. Wysoki czas zaplonu odnotowany w próbce o wielko?ci cz?stek 150 mikronów sugerowal, ?e nast?pi poprawa wla?ciwo?ci ognioodpornych polipropylenu dzi?ki synergii zwi?zków azotu i oboj?tnego charakteru wlókna szklanego w matrycy.