Od lat 30. XX wieku Brazylia przyj?la polityk? publiczn? dotycz?c? tworzenia parków narodowych, wzoruj?c si? na modelu ameryka?skim ustanowionym pod koniec XIX wieku. W 2000 roku uchwalono ustaw? o Krajowym Systemie Jednostek Ochrony Przyrody (SNUC), która obecnie stanowi najwa?niejszy akt prawny w tej dziedzinie. Jednak rz?dy zawsze mialy trudno?ci z konsolidacj? struktur administracyjnych i sprawieniem, by parki, wraz z innymi obszarami chronionymi, skutecznie realizowaly swoje cele. W niniejszym badaniu doktoranckim z geografii zidentyfikowano ?ródla ideologii przewodnich i polityki ochrony ?rodowiska w skali globalnej wraz z ich reperkusjami na szczeblu krajowym. W bardziej szczególowym uj?ciu, praca dotyczyla stanu Rio de Janeiro, badaj?c proces tworzenia norm terytorialnych, w tym mediacje prawne i administracyjne dotycz?ce jednostek ochrony przyrody w stanie Rio de Janeiro w latach 1975-2002. Rzeczywisto?c terytorialna obserwowana w trzech parkach stanowych nie odzwierciedlala prawnych celów ochrony przyrody, a sprzeczno?ci okazaly si? ra??ce, co stanowilo glówny przedmiot dyskusji w samej pracy doktorskiej.