Po podziale uczniów wedlug inteligencji, plci i poziomu nauczania oraz wybraniu planu testów wst?pnych i ko?cowych poprzez grup? kontroln?, badacz losowo wybral 19 uczniów do grupy testowej i 17 uczniów do grupy kontrolnej, a nast?pnie grupa testowa zostala ustawiona w procesie, w którym zmienna niezale?na, czyli nauczanie zgodnie z oprogramowaniem, które tam widzial, a w grupie kontrolnej, sposób prezentacji wykladu i zadawania pyta? i udzielania odpowiedzi, czyli zwykly sposób nauczania zgodnie z oprogramowaniem, zostal wykorzystany do nauczania przedmiotów. Dane uzyskane w pre-te?cie i post-te?cie zostaly przeanalizowane przy u?yciu analizy kowariancji i oprogramowania spss. Zgodnie z wynikami, wspomniane materialy dydaktyczne maj? wplyw na rozwój programu nauczania (tematy sumowania i odejmowania) oraz najwa?niejsze cechy kreatywno?ci, takie jak oryginalno?c, plynno?c, elastyczno?c i rozbudowa. Wyniki oblicze? wykazaly równie?, ?e 12% wariancji stanowil czynnik sumowania, 13% wariancji stanowil czynnik odejmowania, 22% stanowil czynnik oryginalno?ci, 19% stanowil czynnik plynno?ci, 18% stanowil czynnik elastyczno?ci, a 16% stanowil czynnik rozbudowywania.