Od lat 90. gospodarka brazylijska wkroczyla w nowy etap rozwoju i integracji z rynkiem mi?dzynarodowym, co wynikalo z dwóch wydarze? otwarcia gospodarki i stabilizacji cen, osi?gni?tej dzi?ki wprowadzeniu w 1994 r. planu Real. Nale?y dodac do tego przyj?cie plynnego kursu walutowego i systemu celów inflacyjnych, polityk/instytucji, które zasadniczo zmienily kierunek polityki makroekonomicznej, co mialo wplyw zwlaszcza na sektor produkcyjny. Na uwag? zasluguje trajektoria przemyslu przetwórczego, który odnotowal staly spadek swojego udzialu w PKB, a tak?e zmniejszenie salda handlowego produktów przemyslowych, zwlaszcza tych o wi?kszej zawarto?ci technologicznej, przy jednoczesnym powrocie do towarów i produktów podstawowych. Zjawisko to, które mialo miejsce równolegle ze slabymi wynikami i rosn?c? wewn?trzn? i zewn?trzn? niestabilno?ci? brazylijskiej gospodarki, wywolalo intensywn? debat? na temat zachodz?cych zmian strukturalnych, ich przyczyn i konsekwencji dla rozwoju kraju, co stanowi przedmiot niniejszego badania, opartego na teoretycznej, historycznej i empirycznej analizie tematu.