W swojej ksi??ce "Unprecedented: The Constitutional Challenge to Obamacare" (2013) profesor Josh Blackman przedstawia trzy glówne wnioski: (1) ustawa o ochronie pacjentów i przyst?pnej opiece zdrowotnej z 2010 r. (ACA/Obamacare) byla pod wieloma wzgl?dami bezprecedensowa; (2) pomimo tego, ?e S?d Najwy?szy ostatecznie zaglosowal za utrzymaniem prawie wszystkich przepisów ACA, post?powanie s?dowe bylo pod wieloma wzgl?dami znacz?cym zwyci?stwem konserwatywnego ruchu prawniczego; oraz (3) o ile prezes S?du Najwy?szego Roberts zmienil swoje stanowisko w sprawie mi?dzy pierwszym glosowaniem po ustnych argumentach a ostateczn? decyzj?, bylo to prawdopodobnie wynikiem ch?ci zachowania dlugoterminowej legitymizacji s?du w obliczu liberalnej presji politycznej i medialnej. W niniejszym przegl?dzie podwa?ono wszystkie trzy wnioski, przedstawiaj?c nast?puj?ce argumenty: (1) ustawa ACA, choc jest wa?nym aktem prawnym, nie jest a? tak bezprecedensowa; (2) wynik post?powania s?dowego byl znacz?c? pora?k? konserwatywnego ruchu prawniczego; oraz (3) prawdopodobna zmiana stanowiska prezesa S?du Najwy?szego Robertsa wynikala bardziej z dynamiki wewn?trznego procesu opracowywania opinii S?du, a nie z presji politycznej i medialnej z zewn?trz.