ഉണർത്തുകയും ഉയർത്തുകയുമാണ് കവിതയുടെ ധർമമെന്ന് വിശ്വസിച്ച കവിയായിരുന്നു എൻ വി അധർമത്തോടുള്ള പക ആ കവിതകളിൽ ജ്വലിച്ചു നിന്നു . നിന്ദിതരുടെയും പീഡിതരുടെയും മോചനത്തിനുള്ള ഇന്ധനമായി എൻ വി കവിതയെ കണ്ടു . ഏതു കാലത്തായാലും, ഏതു ദേശത്തായാലും മർദ്ധിക്കപെടുന്ന മനുഷ്യത്വത്തോടൊത്തു പോരാടാനും അതിനൊപ്പം ഉയർന്നെണീക്കാനും മുന്നേറാനും അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു . എൻ വി യുടെ നിശിത വിമർശനം എട്ടു വാങ്ങുന്ന നിരവധി വ്യക്തികളും വർഗ്ഗങ്ങളും ഈ കവിതകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു . കാലത്തിന്റെ സ്പന്ദനം ഉൾകൊള്ളുന്ന ഈ കവിതകൾ, മലയാളത്തിന്റെ ധാർമ്മിക സൗന്ദര്യബോധത്തിന്റെ അത്യുന്നതങ്ങളെ കുറിക്കുന്നു .