Infecties aan de bovenste luchtwegen vormen vaak aanleiding voor een consultatie van de huisarts. Voor de meeste klachten bestaan er standaarden of aanbevelingen, maar voor een groot deel van de minder frequente aandoeningen is het niet gemakkelijk om goede informatie te vinden over de aanpak in de huisartspraktijk. Dit boek biedt u een compleet overzicht van aandoeningen in het hoofd-halsgebied, praktische onderverdeeld in delen: oor, evenwichtssysteem, neus, keel en hals.

Aan de hand van de vele praktijkvoorbeelden worden op systematische wijze keel-neus en ooraandoeningen behandeld. De uitgave biedt ondersteuning bij de diagnose, differentile diagnose en bij de keuze van behandeling. Daarnaast informeert het wanneer een verwijzing gendiceerd is. Korte beschrijvingen van de specialistische kno-onderzoeken en behandelingen bieden de huisarts de nodige handvatten om de patint hier op de juiste wijze op voor te bereiden. Het boek is rijk gellustreerd met kleurenafbeeldingen.

Keel-neus-oor-aandoeningen is een kwaliteitshandboek dat tot stand is gekomen door nauwe samenwerking tussen huisartsen en specialisten. Dit boek is de tweede volledig geactualiseerde editie. Het is een onmisbare uitgave voor huisartsen en zal nuttig zijn voor andere medewerkers in de huisartspraktijk, zoals praktijkondersteuners en nurse-practitioners.

Keel-neus-oor-aandoeningen verschijnt in de reeks Praktische huisartsgeneeskunde. In deze reeks verschijnen uitgaven met praktische en klachtgerichte informatie over de verschillende deelgebieden in de huisartsgeneeskunde.

j In dit hoofdstuk wordt ingegaan op de meest voorkomende vorm van - constructieve chirurgie van neus en aangezicht, de diagnostiek en chirur- sche behandeling van huidtumoren. Naast het behoud van de functionaliteit van de diverse structuren in het gezicht, speelt daarbij ook het esthetische aspect een belangrijke rol. 2 Diagnose: huidtumoren in het aangezicht j Zoals alle tumoren zijn ook de huidtumoren onder te verdelen in benigne en maligne tumoren. Goedaardige huidtumoren worden frequent gezien door huisartsen. Het vermogen om de juiste diagnose te stellen en om benigne tumoren te onderscheiden van maligne laesies, is een belangrijke vaard- heid voor alle huisartsen. De diagnose wordt meestal gesteld op basis van de anamnese en het uiterlijk aspect van de laesie. Elke laesie waarvan de di- nose desondanks onzeker is, moet worden gebiopteerd voor histopatho- gisch onderzoek. Voor een volledige beschrijving van benigne huidtumoren wordt u verwezen naar de daarvoor bestemde literatuur. Verwijzing naar een dermatoloog is ge]?ndiceerd als de diagnose niet met voldoende zekerheid gesteld kan worden of de behandeling buiten het bereik van de eigen va- digheden valt. Het basaalcelcarcinoom (BCC), het plaveiselcelcarcinoom (PCC), en het melanoom vormen samen het merendeel (99%) van de maligne huidtumoren in het hoofd-halsgebied. In de afgelopen decennia is de prevalentie van maligne huidtumoren schrikbarend toegenomen. Dit is met name het - volg van langdurige en overmatige expositie aan zonlicht in het verleden. Ook de komende decennia is nog een forse stijging te verwachten.