Naast de officiele talen die in het huidige Nabije Oosten gesproken worden bestaat nog een groot aantal andere talen, waarvan sommige een al zeer oude geschiedenis hebben. In vroeger tijden was het aantal gesproken talen echter een veelvoud hiervan. Het beeld van de spraakverwarring die door God werd aangericht bij de Toren van Babel (Genesis 11:1-9) wordt aanschouwelijk gemaakt in dit boek, waarin meer dan dertig talen uit het Oude Nabije Oosten nader worden toegelicht. In een tijd waarin communicatie tussen gemeenschappen traag verliep en er nauwelijks sprake was van centralisatie, ontwikkelde zich nog geen standaardtaal. Integendeel, door de fragmentatie van gemeenschappen konden veel verschillende talen en dialecten ontstaan, al dan niet behorend tot een of andere taalfamilie. Van de hier besproken talen kan een groot aantal worden onderverdeeld in verschillende taalfamilies, terwijl daarnaast een restgroep wordt aangetroffen van geisoleerde talen die geen duidelijke taalverwantschap hebben. Hoewel alle auteurs hun bijdrage een eigen kleur hebben gegeven, gaat er steeds aandacht uit naar de volgende onderwerpen: taalfasen en dialecten, de gesproken versus de geschreven taal, tekstgenres, etymologien, leenwoorden en mogelijke invloeden. In de bespreking van fonologie, morfologie en syntaxis dienen voorbeelden en afbeeldingen het een en ander te verduidelijken. Het boek bevat bijdragen van Theo Krispijn, Wilfried van Soldt, Jacques van der Vliet, Louis Zonhoven, Margaretha Folmer, R.S.P. Beekes, Theo van den Hout, Alexander Lubotsky en Harry Stoomer.