Orhan Pamuk'un Cevdet Bey ve O?ullar? Roman?nda Anlam Aray???
| AUTHOR | Yusuf Solmaz |
| PUBLISHER | Yusuf Solmaz (08/26/2021) |
| PRODUCT TYPE | Paperback (Paperback) |
Bu çal??may? yürütürken "Hayat?n anlam? nedir?" sorusunu kendime de sormadan yapamad?m. Ba?kalar?n?n hayat anlam?n? ara?t?r?rken insan kendini bunun d???nda tutam?yor. Ve soru kar??n?zda öyle insafs?z ve sert duruyor ki: "Ya sen!" diyor; "Senin hayat?n?n anlam? nedir?" Ne diyece?imi bilemedim önce. Kendimi birdenbire çocuklu?umu dü?ünürken buldum: Bir ceviz a?ac?n?n alt?nda a?layan çocuklu?umu... Bir ses beni ça??r?yordu: "Hadi gel, uçurtma uçurmaya gidelim!" Her ?eyi unutmu?tum. Hayat?n anlam? oynamakt?. Arnavut kald?r?ml? yoku? bir yolda ?slak yanaklar?mla ko?uyordum. Gökyüzü, rüzgâr ve da?lardaki bütün çiçekler beni ça??r?yordu. Art?k mutluydum.
Bütün çocuklu?um boyunca hayat?m?n bir tek anlam? vard? san?yorum: Sevmek ve yard?m etmek. Y?llar geçti ve hala bu gerçek de?i?medi. De?i?en tek ?ey, çocuklu?umda tan?d???m dünyan?n art?k çok de?i?mi? oldu?u. Sevginin ça?layan ?rma??na, öyle çok yabanc? su kar??t? ki... Durmadan bulutlanan bir vadide, bir sürü kirli su ortas?nda, sevginin o tan?d?k, berrak ?rma??n? görebilene a?k olsun.
Bütün suçumuz belki de fazlaca büyümü? olmak. Büyüdükçe çocuklu?umuzdan uzakla??yor, kendimize ve çevremize yabanc?la??yoruz. Ne kadar büyürsek içimizdeki çocuk da o kadar azal?yor. Ne yap?p edip unutuyoruz sonunda çocuklu?un bize ö?rettiklerini. Para kazanmak ve insanlara hükmetmek giderek en önemli amac?m?z haline geliyor. Bütün sayg?nl???m?z?, de?erimizi ve ba?ar?m?z? kazand???m?z paran?n çoklu?unda görüyoruz. Sonuçta dayan??ma yok oluyor, sevgi kirleniyor.
Bu çal??may? yürütürken "Hayat?n anlam? nedir?" sorusunu kendime de sormadan yapamad?m. Ba?kalar?n?n hayat anlam?n? ara?t?r?rken insan kendini bunun d???nda tutam?yor. Ve soru kar??n?zda öyle insafs?z ve sert duruyor ki: "Ya sen!" diyor; "Senin hayat?n?n anlam? nedir?" Ne diyece?imi bilemedim önce. Kendimi birdenbire çocuklu?umu dü?ünürken buldum: Bir ceviz a?ac?n?n alt?nda a?layan çocuklu?umu... Bir ses beni ça??r?yordu: "Hadi gel, uçurtma uçurmaya gidelim!" Her ?eyi unutmu?tum. Hayat?n anlam? oynamakt?. Arnavut kald?r?ml? yoku? bir yolda ?slak yanaklar?mla ko?uyordum. Gökyüzü, rüzgâr ve da?lardaki bütün çiçekler beni ça??r?yordu. Art?k mutluydum.
Bütün çocuklu?um boyunca hayat?m?n bir tek anlam? vard? san?yorum: Sevmek ve yard?m etmek. Y?llar geçti ve hala bu gerçek de?i?medi. De?i?en tek ?ey, çocuklu?umda tan?d???m dünyan?n art?k çok de?i?mi? oldu?u. Sevginin ça?layan ?rma??na, öyle çok yabanc? su kar??t? ki... Durmadan bulutlanan bir vadide, bir sürü kirli su ortas?nda, sevginin o tan?d?k, berrak ?rma??n? görebilene a?k olsun.
Bütün suçumuz belki de fazlaca büyümü? olmak. Büyüdükçe çocuklu?umuzdan uzakla??yor, kendimize ve çevremize yabanc?la??yoruz. Ne kadar büyürsek içimizdeki çocuk da o kadar azal?yor. Ne yap?p edip unutuyoruz sonunda çocuklu?un bize ö?rettiklerini. Para kazanmak ve insanlara hükmetmek giderek en önemli amac?m?z haline geliyor. Bütün sayg?nl???m?z?, de?erimizi ve ba?ar?m?z? kazand???m?z paran?n çoklu?unda görüyoruz. Sonuçta dayan??ma yok oluyor, sevgi kirleniyor.
