W krajobrazie ludzkiej wiedzy granice mi?dzy nauk? a filozofi? staj? si? coraz bardziej przepuszczalne, daj?c pocz?tek nieoczekiwanym dialogom mi?dzy pozornie odleglymi ?wiatami. W tej ksi??ce staramy si? zbadac fascynuj?ce skrzy?owanie filozofii Wschodu, ze szczególnym uwzgl?dnieniem buddyzmu, z nowoczesnymi odkryciami fizyki kwantowej. Cel jest jasny: nakre?lic, w jaki sposób tysi?cletnie spostrze?enia tradycji takich jak buddyzm mog? rzucic nowe ?wiatlo na teorie kwantowe, stawiaj?c gl?bokie pytania o natur? rzeczywisto?ci, percepcji i samego istnienia.
Ksi??ka ta jest pierwsz? z trylogii skupiaj?cej si? na buddyzmie, hinduizmie i taoizmie. Poruszane tematy podkre?laj? podobie?stwa mi?dzy tymi systemami my?lenia a podstawowymi zasadami fizyki kwantowej. Podobie?stwa te s? zdumiewaj?ce.
W buddyzmie poj?cie nietrwalo?ci jest kluczowe. Wszystko, co istnieje, nieustannie si? zmienia, nic nie jest statyczne. Podobnie fizyka kwantowa uczy nas, ?e na poziomie subatomowym cz?stki nie istniej? w okre?lonych stanach, ale raczej w stanach probabilistycznych. Na przyklad slynny dualizm fala-cz?stka sugeruje, ?e cz?stki mog? równie? zachowywac si? jak fale, co stanowi wyzwanie dla naszego tradycyjnego rozumienia materii fizycznej.
Zasada wspólzale?no?ci podkre?la, w jaki sposób ka?de zjawisko jest pol?czone ze wszystkimi innymi. W fizyce kwantowej zjawisko spl?tania kwantowego ilustruje tak? siec relacji mi?dzy cz?stkami. Gdy dwie cz?stki s? spl?tane, zmiana stanu jednej z nich natychmiast wplywa na drug?, nawet na du?e odleglo?ci, proponuj?c wi??, która przekracza bariery czasoprzestrzenne.
Wa?na cz??c po?wi?cona jest iluzji ego (Anatta): Buddyzm naucza, ?e poczucie odr?bnej ja?ni jest iluzj?. W fizyce kwantowej nasze postrzeganie rzeczywisto?ci jest równie iluzoryczne. Wiele odkryc naukowych pokazuje, ?e nasza obserwacja zmienia obserwowan? rzeczywisto?c. Na przyklad slynne do?wiadczenie podwójnej szczeliny pokazuje, jak sama obserwacja cz?stek kwantowych zmienia ich zachowanie.
Je?li chodzi o medytacj? i uwa?no?c, buddyjskie praktyki medytacyjne s? znane z promowania kontemplacyjnego spojrzenia na rzeczywisto?c, pozwalaj?c praktykuj?cym pod??ac ?cie?kami, które wykraczaj? poza wygl?d rzeczy. Wspólcze?ni naukowcy, tacy jak fizyk David Bohm, sugeruj?, ?e to, co postrzegamy jako "rzeczywisto?c", mo?e byc jedynie powierzchownym obrazem gl?bszego porz?dku podobnego do stanów ?wiadomo?ci osi?ganych poprzez medytacj?.
Aby zilustrowac te podobie?stwa, warto przytoczyc dialog mi?dzy fizykiem Nielsem Bohrem a buddyjskim filozofem Daisetsu Teitar? Suzuki. Bohr, uwa?any za jednego z ojców fizyki kwantowej, znalazl zaskakuj?cy rezonans we wschodnich koncepcjach. W jednym ze swoich slynnych cytatów powiedzial
"Fizyka nie jest opisem rzeczywisto?ci, ale konstrukcj? naszego my?lenia".
Przypomina to buddyjski pogl?d na percepcj? jako odbicie naszego umyslu.
Inne znacz?ce ?wiadectwo pochodzi od fizyka Fritjofa Capry, którego ksi??ka "The Tao of Physics" bada podobie?stwa mi?dzy wspólczesn? fizyk? a filozofiami Wschodu, w tym buddyzmem i taoizmem. Capra sugeruje, ?e rzeczywisto?c kwantowa przywoluje interpretacj? materii nie jako zbioru stalych obiektów, ale jako pola energii, w doskonalej harmonii z buddyjsk? my?l? o nietrwalo?ci.
W tym pierwszym tomie prze?ledzili?my kontury gl?bokiego i transformuj?cego zwi?zku mi?dzy buddyzmem a fizyk? kwantow?. Odkrywanie tych relacji nie tylko wzbogaca nasze rozumienie nauki, ale tak?e zach?ca do gl?bszej refleksji nad tym, jak postrzegamy rzeczywisto?c. W coraz bardziej zlo?onym ?wiecie buddyjskie zasady oferuj? istotny wgl?d w now? wizj? naszego miejsca we wszech?wiecie: przestrze? wzajemnych powi?za?, nietrwalo?ci i ?wiadomo?ci.
W kolejnych tomach