Í verrandi birtu ess sem eitt sinn var iðandi stórborg stóð Alex Mercer ofan á leifum mölbrotins skýjakljúfs með augun beint í sjóndeildarhringinn. Himininn, málaður í brennandi appelsínugulum og blóðrauðum litum, bar ögul vitnisburð um brjál ðið sem hafði róast. rjár aðskildar slóðir, eins og fingur reiðilegs guðs, teygðu sig upp frá fjarl gum löndum og marka h kkun kjarnaodda sem stórveldi heimsins hafa skotið á loft: Ameríku, Rússlandi og Kína.

Alex, fyrrverandi borgarkönnuður, sem lifði af tregðu, hafði alltaf haft hrifningu af beinagrindum siðmenningarinnar. Nú var heimurinn sjálfur að verða að einni stórri auðn rúst. Sprengingarnar voru fjarl gar, en skilaboðin voru skýr - níðingur mannkyns hafði loksins náð hámarki í endanlegri heimsku sinni. egar upphafleg höggbylgja skotanna endurómaði í gegnum holar gljúfur úr steypu og stáli, gat Alex fundið fyrir titringi nýs tímabils.

Skelfing hafði brotist út á götunum fyrir neðan. Fólk hrökklaðist í ðislegum dansi til að lifa af, r ndu verslanir, r ndu bílum og tróð hvert yfir annað í örv ntingarfullri tilraun til að finna skjól. unnur spónn samfélagsins, sem svo lengi var viðhaldið með fyrirheiti um reglu, hafði verið sviðinn í burtu á örskotsstundu. Í ringulreiðinni var Alex áfram eyja skelfilegrar ró, ekki af afskiptaleysi heldur af djúpst ðri uppgjöf sem heimurinn sem eir ekktu einu sinni var óafturkallanlega glataður.

egar n turhimininn logaði af eftirköstum reiði mannkyns, fór Alex niður af stóli eirra, staðráðinn í að sigla í óreiðu. eir vissu að hin raunverulega barátta v ri framundan - ekki bara baráttan gegn hinu óumflýjanlega falli og hruni umhverfisins, heldur baráttan um sál mannkynsins, ar sem leifar heimsins snerust hver á annan til að lifa af.

Og svo, með ungt hjarta og vilja, sem oldi komandi myrkur, hélt Alex út í rústirnar. Enn átti eftir að skrifa söguna um að eir lifðu af, en hún yrði ekki bara saga um olg ði heldur leitina að von innan um ösku heimsins.

Alex: "Halló? Er einhver slasaður?"

Survivor 1: (varlega) "Hver ert ú? ú ert ekki einn af eim, er að?"

Alex: "Nei, ég er að ekki. Ég heiti Alex. Ég er bara að leita að birgðum og reyni að átta mig á essu öllu."

Survivor 2: (Gripið fram í.) "Með vit? Heimurinn er horfinn, maður. að er ekkert eftir til að hafa vit fyrir."